سلام آقایی یادته شب قبل از عید یه نامه بهت دادم و توش یه شعر برات نوشته بودم  میخوام امروز اون شعرو اینجا بنویسم من این شعرو خیلی دوس دارم

این شعرو تقدیمش میکنم به تو که بهونه نفس کشیدنمی

بگذار ســـــر به ســــینه ی مـــــن تا بگـــــویمت

                                  اندوه چیست عشق کدام است غم کجاست

بگــــذار تا بگــــــــویمت این مرغ خــــــسته جان

                                  عمــریست در هـــــوای تو از آشیان جـداست

تو آســــــــمان آبــــــــــی آرام و روشـــــــــــنی

                                مـــــن چون کبــــــــــوتری کــه پرم در هوای تو

یک شب ســـــــــتاره های تو را دانه چین کنم

                               با اشـــــــــــــک خــــــــــــویش بریزم به پای تو

بگذار تا ببوســــمت ای نوشــــــــخند صبـــــح

                                بگــــــذار تا بنوشــــــمت ای چشمه ی شراب

بیمار خنــــــــــده های توام بیشـــــــــتر بخند

                                خورشـــــــــید آرزوی منـــی گـــــــــرم تر بتاب